| |
|
Nauticlink Logblogs Login |
|
|
|
|
Geschreven door de schipper
|
|
Waarom heet die boot nu zo?
Hoe vaak zien we niet een boot die 'Brandaan' heet, 'Boreas' of 'Aeolus'? Een boot die 'Mevrouw de Vries' heet is uitzonderlijker. Maar de vraag van het waarom en de betekenis van de naam blijft dezelfde.
Klik hieronder op 'Boten en Namen' voor een verklaring van echte bootnamen, om een idee op te doen, of om zelf iets te schrijven over de naam van uw eigen boot of andere typische bootnamen, waarvan u de betekenis kent...
Namen kunnen dubbel voorkomen.
voorbeeld
|
|
|
Paarse Vaarbewijs Krokodil |
|
Geschreven door de schipper
|
Paarse Vaarbewijs Krokodil
Is het u ook opgevallen? Er broeit een kwestie. Ed Kraszewski van het Korps Landelijke Politiediensten (KLPD) pleitte een maand geleden in het Algemeen Dagblad voor een 'verplicht vaarbewijs voor iedereen'. Een maand later roept dezelfde KLPD, dat men mankracht en (snelle) middelen mist om de regels op het water te handhaven. (..) Men spreekt over de mogelijkheid het vaarbewijs bij een grove overtreding te kunnen innemen.
Watersporters worden vaker dan in het verleden bekeurd voor 'niet stuurboord varen' en 'te hard varen'. De politie handhaaft intensiever. Een uitstekende zaak. Maar het afgelopen jaar lees ik in media wel steeds vaker belanghebbenden ook een pleidooi houden voor een verplicht vaarbewijs voor jan-en-alle-man die het water op gaat. En worden er in het voorspel van de discussie al compromissen gevonden in 'een vaarbewijs voor iedereen, maar niet overal'. U bent gewaarschuwd: hier wordt politiek bedreven. Een vette paarse krokodil ligt op de loer...
Intussen hebben het Watersportverbond en de HISWA het moeilijk met de vaarbewijs-lobby. Normaal gesproken spinnen deze organisaties goed garen bij overheidsregulering. Omdat de overheid graag aanspreekpunten gebruikt, die als gelovige discipelen het belang van de wetgever kunnen uitventen en zich als tegenprestatie laten uitbetalen in macht. Extra macht, die de overheid hen verschaft door ze een rol toe te bedelen. En natuurlijk ook in het extra werk voortvloeiend uit de regulering, dat de consument dan maar moet betalen. Denkt u aan de vuilwaterlobby en ook verplichte vaarbewijzen zijn tenslotte gewoon business.
Het leuke van de problematiek rond de vaarbewijzen is echter dat het zo mooi haaks staat op het algemene belang van HISWA en Watersportverbond: zoveel mogelijk mensen met een bootje. Goed, de brancheorganisatie HISWA telt ook aangesloten vaarscholen, die uiteraard en heel begrijpelijk zitten te wachten op de verplichting. Voor deze groep is 't immers extra brood op de plank! Maar de gemiddelde watersportonderneming - het overgrote deel van de leden - of vereniging wil helemaal niets weten van een verplicht vaarbewijs voor iedereen.
Zo'n extra drempel zou menig potentiële watersporter namelijk wel eens kunnen weerhouden het water op te gaan en ook bestaande watersporters net even eerder doen besluiten de boot dan maar te verkopen. Hoeveel verhuurbedrijven leven niet van de slogan 'te huur zonder vaarbewijs'? Stel je voor: geen aanwas, geen huurders en een gigantisch contingent uittreders. Voor de watersportverenigingen geldt hetzelfde, die zien driekwart van hun leden opzeggen. Een nachtmerrie voor de branche.
Is zo'n verplicht vaarbewijs voor een boot van acht meter, (vier meter, drie meter?) nu echt nodig? Wel nee. 't Lijkt me typisch een bureaucratisch oprisping, die onder het vaandel van 'veiligheid' (daar is iedereen namelijk voor) op papier lekker oogt, maar in de praktijk maar weinig minder ongelukken zal opleveren. Een verplichting die bij voorbaat zo lek zal zijn als een mandje. Want is er goed over nagedacht?
Ik bedoel, waar ligt de grens tussen een rib en een reddingboei? Uw oom vist vanuit een bootje in het Hilversumskanaal en moet nu eerst een vaarbewijs halen, voordat-ie z'n hengeltje weer kan uitgooien. Precies! Een regeling anders dan de huidige zal uiterst moeilijk te handhaven regels in een complex en uitgestrekt grijs gebied opleveren. Bij een verplicht vaarbewijs voor iedereen, zal de politie zoveel mankracht nodig hebben, dat het verbaliseren een uiterst willekeurige zaak wordt, en de redelijkheid ervan te veel draagkracht en begrip zal missen. Niet doen dus.
Afgelopen maand deden zich twee dodelijke ongevallen voor op het Prinses Margriet kanaal en op de Loosdrechtse plassen. In beide gevallen zullen de booteigenaren, gezien het type boten - als het goed is (..) keurig hun vaarbewijs hebben gehad, maar lag het ongeluk eerder verscholen in overmoed, roekeloosheid en alcohol.
De meeste ongelukken op het water staan - voor mijn gevoel - ook los van het wel of niet hebben van een vaarbewijs. Bij overmacht door natuur of techniek, heb je aan een vaarbewijs sowieso weinig. En bij ongevallen waarbij regels een rol spelen, zouden wel eens vaker mensen mét een vaarbewijs, dan zónder betrokken kunnen zijn! Vaak is snelheid immers de boosdoener. En wat denkt u van overmatig alcoholgebruik op het water? Laat de politie dus beginnen de huidige regels te handhaven.
Het Watersportverbond heeft al gezegd weinig heil te zien in een algemene verplichting van het vaarbewijs, en gezien de vergelijkbare belangen, zal de HISWA er vast net zo over denken. Een belangenspel dat ik deze keer met vertrouwen tegemoet zie. Want het verplichte vaarbewijs 'voor iedereen en alles dat drijft', past in de kast met 'paarse krokodillen' en hoort niet in ons waterlandje thuis.
Ik wens u een mooie zomer. Juli slaan we over, eind augustus, dan wel begin september volgt de volgende 'Net Ontdekt'.
Met vriendelijke groet,
Bert Kuijpers,
schipper van Nauticlink
|
|
|
Geschreven door de schipper
|
Lopend Onderhoud
Het seizoen is met een mooie warme knal begonnen. Was uzelf, dan wel uw boot al vaarklaar? Of werd u overrompeld door deze zomer? Viel op dat de watertemperatuur van het ondiepe Markermeer in één klap steeg tot de zowat zomerse waarde van 19 graden. Met nog wel wat boten op de kant, werd er toch massaal gevaren.
Terwijl de Centrale Meldpost IJsselmeer het eerste deel van de Pinksterdagen nog stelselmatig elk uur meldde dat de "Bataviahaven in Lelystad gesloten was in verband met de Yacht Vision Boatshow" veranderde dit later in het algemene "in verband met een watersportevenement". Ook dat viel op. Gratis marketing 'middenin de doelgoep' spontaan om zeep geholpen. Zouden de ambtenaren zelf in hun commerciële boodschap hebben ingegrepen, stroomden de klachten binnen, of was het gewoon toeval? Dat zou ik nu wel eens willen weten. Uit louter nieuwsgierigheid. Overigens wordt die Yacht Vision Boatshow deze week tot en met maandag gehouden.
Wat ik ook wel wil weten is, hoe het vaantje van m'n mooie elektronische windmeter is gebroken. Er moet daar hoog op de mast een dikke gevederde vriend op zijn gaan zitten, waardoor het kunststof steeltje is afgeknapt. Vreemd dat die dingen daar niet tegen bestand zijn. Nu kan ik het gelukkig nog wel af met de windex. Behalve dat het V'tje - u weet wat ik bedoel - een beetje meezwabbert, wijst de pijl nog feilloos de windrichting aan. Bovendien kun je in deze moderne tijd natuurlijk ook nog steeds in je zeil en op het water kijken om te zien uit welke hoek de wind waait. Heb je de elektronica mooi tuk!
Althans overdag. Meestal heeft de elektronica mij tuk. En eigenlijk nu ook weer. Want 's nachts op een schermpje zien uit welke hoek de wind waait, is natuurlijk wel riant. En ookal varen we zelden of nooit in 't donker, in mijn streven naar volmaaktheid ga ik toch weer op onderzoek uit wat het repareren van zo'n topunit nu kost. En daar heb je 't weer. Van hetzelfde instrument bestaat een generatie van voor 2004 en daarna... Zijn er ook nog twee verschillende reparatie-sets. Maar is zo'n set toereikend? Of hang ik voor een complete topunit van honderden euro's? Dure vogel. En nog geen flauw idee wat de oplossing moet zijn.
Maar weet u wat? Voorlopig stellen we die reparatie dus maar even uit. Vallen we terug op het aloude en bij ons immens populaire 'vroeger deden ze het ook zonder...', waar overigens geen speld tussen te krijgen is. Schakelen we een prio'tje terug. Scheelt mooi geld, tijd en een tochtje naar boven in de mast. Ben ik al geen held in, moet u weten. Komt mooi uit. En mochten we toch in het donker verdagen, dan zien we dan wel weer.
Die windvaan gaat dus vallen onder het 'lopend onderhoud'. Aan het begin van elk vaarseizoen denken wij alsof aan de naderende zomer zich permanent zal vestigen. Nemen wij ons allerhande onderhoudsmaatregelen voor, die wij een paar maanden later alweer uitstellen tot het volgend jaar. Omdat het seizoen er dan toch alweer voor de helft opzit... Zo zijn onze vallen al behoorlijk groen uitgeslagen en minder soepel. Maar ze doen het nog wel. Hoe lang gaat zo'n lijn nou mee bij recreatief gebruik? Vijf jaar of tien jaar? Niemand weet het mij te zeggen. We zullen ze volgend jaar vervangen. Of wassen... Ik hoop dat u dit herkent.
Er is meer werk aan de winkel. Want na zes jaar hebben we een kleine lekkage gevonden in onze afvoer. Incidenteel hadden we een heel klein beetje water in de bilge. Daarover hebben wij ons ook vanwege de kleine hoeveelheid nooit echt ongerust gemaakt. Wat bleek na deze winter? Een T-stukje met een barst net onder het gootsteentje. Het heeft er achteraf gezeten, sinds dat wij de boot nieuw hadden gekocht. Ja, inderdaad gloednieuw. Maar bij boten is dat geen garantie.
Dit jaar ook alweer een compleet raam eruit gepeuterd en er opnieuw ingezet. Het druppelde namelijk binnen. Toen het hemelwater direct na de aflevering al binnendrong, heeft de importeur het nog voor ons gedaan. Alle ramen er opnieuw ingezet. Kan gebeuren. Maar wel te zuinig geweest met kit. Dankzij het feit dat ik er toen bovenop ben gaan staan, kunnen we het zelf. Dit was nu ons derde eigen raam. Maar geen kwaad woord over onze boot, hoor. Want alle boten zijn hetzelfde en die van ons is geweldig. Ons lijstje 'lopend onderhoud' wisselt met de week. Wie vaart moet namelijk een beetje flexibel zijn in het stellen van prioriteiten. Want eigenlijk is er maar één echte prio: drijven!
Alles bij elkaar, zijn we nu 'zomerklaar'. Er kan gevaren worden. Denken we... Want varen blijft voor iedereen een 'doe-het-zelf' avontuur met veel verrassingen. Never a dull moment. Daar doen we het voor. Ik wens u weer een groot improvisatievermogen, en mooie maanden!
Met vriendelijke groet,
Bert Kuijpers,
schipper van Nauticlink
|
|
|
Geschreven door de schipper
|
Zorg en Zooi
Als 't goed is, liggen de watersportwinkels nu tot aan de nok vol met koopwaar. Duurt maar een paar weken. Dankzij het 'just in time' management van de moderne ondernemer. Dus zo laat mogelijk de spullen in huis, en zo snel mogelijk er weer uit. Als het kan éérst betaald worden, en dan pas je leverancier betalen. Ik hoorde laatst dat deze praktijk in de detailhandel steeds gewoner gaat worden. Het draait in de winkel niet meer alleen om wat de klant wil, het draait meer en meer om de 'omloopsnelheid' van wat er weggestouwd kan worden.
Ook de watersportindustrie perst - al dan niet rechtstreeks vanuit China - in korte tijd zoveel produkten de markt in, dat het steeds moeilijker wordt elk produkt ook goed onder de aandacht van de potentiële koper te brengen. Terwijl de beste garantie voor een impulsieve aankoop natuurlijk de winkel blijft. Kijken, kopen, en meteen hebben. We leven in een tijd dat vraag wordt gecreëerd. Wachten op de consument deden ze vroeger al lang genoeg. Die aanwezigheid in de winkel is voor producenten en importeurs zo belangrijk, dat zij onder druk van grote aantallen en verplichte afnames hun eigen produkten steeds makkelijker 'in consignatie' geven. Dit betekent dat de winkelier zijn leverancier pas betaalt, wanneer het produkt verkocht en betaald is.
Vroeger was het in consignatie geven eerder een 'gunst' van de rijke leverancier, die een startende middenstander in het zadel hielp en zo een netwerk van dankbare afnemers opbouwde. Nu lijken de rollen zowat omgekeerd en weigert de winkelier goederen die hij 'ouderwets' moet inkopen, onder het motto 'voor jou tien anderen'. En 't is vaak nog waar ook. Het gevolg van overproduktie. Voor de leverancier ontstaat zo de keus letterlijk te investeren in de winkel, of met z'n spullen te blijven zitten. Als deze trend doorzet, moet de leverancier straks én dure schapruimte huren bij de winkelier, én z'n marge afstaan. Is het gek dat veel producenten de consument dan maar rechtstreeks opzoeken via het internet? Het aantal Nederlandse watersport webwinkels is sterk groeiend. In Nauticlink registreerden wij er over de honderd. Gefaciliteerd door de groothandels. Maar wie er rijk van wordt? Een enkeling.
We leven in onze 'global village' met een overdaad aan spullen waarvan het grootste deel uit de 'produktiewijk' China komt. Alles is gericht op schaalvergroting. We praten niet meer over 'zoveel stuks', niet meer over zoveel 'dozen', of 'pallets', nee we praten over 'containers'. Wie nog in doosjes bestelt, is een looser of doet met 'kleintjes' zaken. Groeien moet. De watersportsector doet onder dit produktieregime niet meer onder voor andere sectoren en is ook volop in beweging. Rollen wijzigen, 't ondernemersrisico is 'on the move'. Er komen samenwerkingen bij (Aquaseven) of namen veranderen - de LCW-groep heet nu voortaan Watersportkring.
Hoe dat afloopt? Ergens zal het tij de overproduktie toch keren. Maar waar en wanneer? Sneller dan wij denken, want in feite staan we al met de rug tegen de muur. Rest ons alleen nog op onze schreden terug te keren. Zelfs het marketing en mediavakblad Adformatie deelt mee in de recente economische zorgen van de rijke G7 landen en de helaas dit jaar overleden - 'en achteraf toch wel' - visionaire Eckart Wintzen, die zei: "Ons bruto mondiaal product moet met factor vijf groeien, dus claimen we ook vijf keer zoveel grondstof en produceren we vijf keer zoveel zooi." En ook: "Op zoek naar het paradijs stampen we het met z'n allen kapot."
Praten we elkaar zo juist verder de put in? En lijkt u zo'n verhaal met een slechte afloop hier niet op z'n plaats? Kan zijn, maar soms moet je gebruik maken van alle middelen die je hebt om erger te voorkomen. Het is toch van de zotte dat, terwijl een deel van de wereldbevolking in opstand komt tegen de voedselprijzen en krepeert van de honger, de 'old school' landbouwgrond bestemt voor de produktie van... biobrandstoffen om uw en mijn boot nog even langer te laten doorvaren.
Wat u en ik als eenling kunnen doen om deze dol gedraaide machine te stoppen? Weinig. Een beetje minder 'zooi' kopen en consumeren volgens Wintzen. Meer zeilen en meer ankeren (..). Maar ja, met van die anti-consumptie adviezen jaag je het hele systeem al snel tegen je in 't harnas. Dus hou ik het ook maar bij deze ene keer... Nauticlink moet tenslotte ook verder. Zo ingewikkeld ligt dat.
En misschien maakt u in stilte al wel de brandstofkeus tussen autokilometers of motormijlen met de boot. Hoeft u helemaal geen jachtradar, die u toch niet mag gebruiken op IJsselmeer, Waddenzee of Zeeuwse Delta. En blèrt u al lang niet meer vol gas met 25 knopen van de Oranjesluizen naar Enkhuizen. U bedenkt het zelf allemaal veel beter. Heeft dit zorgelijke column-pje in de hobbysfeer toch z'n werk gedaan. Want gedeelde zorg is halve zorg. Het komt dus vast wel goed... Ik wens u daarom een energiezuinig en mooi vaarseizoen met niet teveel 'zooi' aan boord!
Met vriendelijke groet,
Bert Kuijpers,
schipper van Nauticlink
|
|
| | << Begin < Vorige 1 2 3 4 Volgende > Einde >>
| | Resultaten 1 - 4 van 14 |
|
Het is nu 09.07.2008
Begin vandaag nog!
Schrijf een Logblog, voeg nieuws toe of maak contact met een andere watersporter.
|
|
